گویی که نیم در خون...

عصبانیم

آرش — Thu, 12 Jan 2012 23:41:03 +0000

Countin’ bodies like sheep
To the rhythm of the war drums

دسته‌بندی شده در: روزنوشت

آدما دو دسته‌ن

آرش — Fri, 30 Dec 2011 19:01:15 +0000

اونایی که پول دارن و اونایی که نه

دسته‌بندی شده در: روزنوشت

Like a Million Suns

آرش — Thu, 29 Dec 2011 22:20:52 +0000

فهمیدم می‌شه آدمی که کم کم داره تو دود و کثافت شب‌های سرد تهران نفس کم می‌آره، در حالی که داره تلاش می‌کنه صحنه‌های دوسال پیش اون خیابون رو به یاد نیاره، از جلوی پایگاه بسیج کذا رد بشه، به عکس آقا یه لبخند بی‌رمق بزنه، در حالی که با یه گوشی سالم هدفونش داره بیتلز گوش می‌کنه، دستاش رو باز کنه و با John Lennon داد بزنه:

Jai guru deva aum.
Nothing’s gonna change my world.

ته دلش گرم شه به یه چیزی و لذت ببره از راه رفتن روی چمنای پوسیده‌ی وسط خیابون آزادی.

دسته‌بندی شده در: مَنَک, نثر, روزنوشت

در راستای طرح جهادی نق زدن

آرش — Wed, 28 Sep 2011 22:13:05 +0000

دیوار اتاق هم نشدیم.

دسته‌بندی شده در: روزنوشت

اَه.

آرش — Fri, 29 Jul 2011 20:05:53 +0000

بسه دیگه. چقدر هیچوقت هیچ کاری نکردم…
حوصله‌م سر رفت انقدر هیچی نبودم و هیچ کاری رو نتونستم کامل/خوب انجام بدم…

دسته‌بندی شده در: روزنوشت

بازگشت مختصر به اصل خویش

آرش — Thu, 28 Jul 2011 23:34:00 +0000

روزی که مُرد خواهد جان بچگی
روزی که حسرت واجب‌ست بر تو پای نشئگی

روزی که آتش به چه کار آید
تریاک را به باز دمت پز…

دسته‌بندی شده در: محسن نامجو, شعر نو

به عبارت دیگر

آرش — Fri, 22 Jul 2011 00:31:45 +0000

من: (در راستای گفتن، گفنم صرفا!)

او: (بله، متوجه‌م!)

دسته‌بندی شده در: نثر, دیالوگ

حسرت می‌خورم

آرش — Sat, 16 Jul 2011 18:09:57 +0000

دارم آهنگ La Noyee رو گوش می‌کنم و الان دارم حسرت همه‌ی چیزای نداشته رو می‌خورم
چیزایی که می‌شد باشه و نشد
و حتی بدتر، چیزایی که جبر لعنتی نمی‌ذاره حتی به‌شون فک کنم…

چرا باید چیزی باشیم که خودمون انتخاب نکردیم؟

دسته‌بندی شده در: مَنَک, نثر

…

آرش — Tue, 12 Jul 2011 22:57:07 +0000

احساس می‌کنم اگه نبودم، زندگی قشنگ‌تری می‌داشتی…

یه روز منو یه جا می‌دیدی و فقط توی دلت زنده بودم…

دسته‌بندی شده در: مَنَک, نثر

دوست خوب

آرش — Tue, 12 Jul 2011 21:44:45 +0000

من: فردا صبح میام، دستتو می‌گیرم، با هم قدم می‌زنیم، می‌برمت تا دم مسلخ!

او: دوست خوب به این می‌گن.

دسته‌بندی شده در: نثر, دیالوگ