یازدهم را می نویسم برای آن مرد …

کدامین نغمه میریزد
کدام آهنگ آیا می تواند ساخت
طنین گامهای استواری را
که سوی نیستی مردانه می رفتند…
طنین گامهایی را
که آگاهانه می رفتند…

دهم…

دلم از مرگ بیزار است
که مرگ اهرمن خو آدمی خوار است
ولی آن دم که ز اندوهان روان زندگی تار است
ولی آن دم که نیکی و بدی را گاه پیکاراست
فرو رفتن به کام مرگ شیرین است
همان بایسته آزادگی این است